تو نیستی ...

تو نیستی تا اشکهایم را پاک کنی

دستهای مهربانت را کم دارم

کجاست اون دو تا دستهای خوب 

تا صورتم را نوازش کند

تو نیستی تا مرا در آغوش بگیری

آغوش گرمت را کم دارم

کجاست اون آغوشت

تا این بی پناه را پناهی دهد

تو نیستی تا به من نگاه کنی

چشمهای زیبایت را کم دارم

کجاست اون چشمها

دو ستاره از آسمان کم شده اند

با هم بودن حسرت زندگی من شد

داشتن تو مثل راه رفتن روی آب شد

به جای دستهایت اشکهایم

صورتم را نوازش می کند

به جای آغوشت

تنهایی مرا در خود جای می دهد

به جای چشم هایت

غم به من نگاه می کند

حسرت داشتن تو را ، به یاد من می آورد

با هم بودن حسرت زندگی من شد

داشتن تو مثل راه رفتن روی آب شد

بعد تو مرگ را انتخاب کرده ام

گریه نکن گریه نکن

فدای اشکات گریه نکن

مرگ جسمم را گرفت از تو

ولی روح عاشقم همیشه با توست

من تو رو تنها نمی زارم

احساسم بکن ... سر رو شونه ات گذاشتم

جسمم به آرزوش نرسید

روح عاشقم به تو رسید

تو فکر نکن تنها شدی

با بی کسی همنشین شدی

پیش تو می مانم همیشه

تا خدا بیاد قیامت بشه

گریه نکن گریه نکن

فدای اشکات گریه نکن