عشق تو  پُر از شعرم کرد

لبریز از احساسم کرد

ندانستم روزی تباهم

منی که به تو،دل دادم

نمی شود دستم،هم آغوش قلم

پُر از غبارٍ دفتر شعرم

نمی آید کلمه ای،به ذهن پریشانم

بی عشق سیاهست تمام جهانم

هر روز می روم به سوی فنایی

زجه میزند قلبم،ندارد نایی

فرشته ی مرگم به سراغم بیا !

دورم کن از دنیای بی محبتی ها

Alenoosh